پیمانه - سروده فرزانه شیدا

khaterat.jpg
پیمانه ای    ساقی  بده ،  تا من شفای   دل  کنم
این قلب افسون گشته را ، از هجر او غافل  کنم
جامی بده  مّی را بریز، امشب تو سر مستم بکن
غافل مرا از خویشتن  ، وز آنچه که هستم بکن
جامم شده خالی ز مّی ، پیمانه ام  گشته تهّی
پرکن قدّح ساقی که من، در آسمان یابم رهی
پیمانه ام    را  مشکنی !
مّی را مریزی بر زمین!
زیرا  به  قلب   عاشقم
مرحم ندارم غیر ازاین!!!
مستم ولی افسرده ام ، با غصه  مّی را خورده ام
از فرط  مستی  ساقیا  ، از یاد   خود را  برده ام
اما فراموشم    نشد،    درد   جدائی   ساقیا !!!
با جام لبریز از شراب  ، آرام  سوی  من  بیا
پیمانه ام را مشکنی،‌مّی را مریزی بر زمین
زیرا به قلب عاشقم، مرحم ندارم غیرازاین!!!!
......
هرچند   لبریزم ز مّی ، اما  تو پرکن جام من
مستی بده بر جان من، بر این دل ناکام  من!!!!
خالی شده تنُگ شراب
یک تنُگ دیگر هم   بیآر
خواهم ز مستی جان دهم
راهی شوم بر آن دیار!!!
پیمانه ام را مشکنی،‌مّی را مریزی بر زمین
زیرا به قلب عاشقم، مرحم ندارم غیر ازاین!!!!
khayamportraitsm.jpg
/ 0 نظر / 94 بازدید